Bir dünya hayal edin…İçinde, Tek dilin konuşulduğu;insanlık dili. Tek dinin hüküm sürdüğü; İnsanlığın dini. Tek bir vatanın olduğu;İnsanlığın vatanı…  

 

Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını,kendimi bulduğumda anladım. 

Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış, 

Kendi yolumu çizdiğimde anladım.. 

Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat, okuyarak,dinleyerek değil.. 

Bildiklerini bana neden anlatmadığını, anladım.. 

Yüreğinde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış, 

Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım.. 

Acı doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden, 

Neden hiç ağlamadığını anladım.. 

Ağlayanı güldürebilmek,ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş, 

Gözyaşımı kahkahaya çevirdiğinde anladım.. 

Bir insanı herhangi biri kırabilir,ama bir tek en çok sevdiği, acıtabilirmiş, 

Çok acıttığında anladım.. 

Fakat,hak edermiş sevilen onun için dökülen her damla gözyaşını, 

Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler terk ettiğinde anladım.. 

Yalan söylememek değil, gerçeği gizlememekmiş marifet, 

Yüreğini elime koyduğunda anladım.. 

''Sana ihtiyacım var, gel ! '' diyebilmekmiş güçlü olmak, 

Sana ''git'' dediğimde anladım.. 

Biri sana ''git'' dediğinde, ''kalmak istiyorum'' diyebilmekmiş sevmek, 

Git dediklerinde gittiğimde anladım.. 

Sana sevgim şımarık bir çocukmuş,her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan, 

Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım.. 

Özür dilemek değil, ''affet beni'' diye haykırmak istemekmiş pişman 

olmak, Gerçekten pişman olduğumda anladım.. 

Ve gurur, kaybedenlerin,acizlerin maskesiymiş, 

Sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış, 

Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım.. 

Ölürcesine isteyen,beklemez,sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi, 

Beni af etmeni ölürcesine istediğimde anladım.. 

Sevgi emekmiş, 

Emek ise vazgeçmeyecek kadar, ama özgür bırakacak kadar sevmekmiş…

 

İnsanlar için ölebileceksin, hem de yüzünü bile görmediğin insanlar için, hem de hiç kimse seni buna zorlamamışken, hem de en güzel en gerçek şeyin yaşamak olduğunu bildiğin halde.

Nazım Hikmet RAN

Basit yaşayacaksın…

Meselâ; susayınca su içecek kadar basit. Dört çıkacak, ikiyi ikiyle çarptığında.

Tek düğmesi olacak elindeki cihazın; tek bir düğme, tek bir cümle gibi; sevince lafı dolandırmadan söylediğin "seni seviyorum" gibi.

Basit bir öpücük yetecek sana; basit sıcak bir öpücük. Ve o öpücükle dolacak tüm günlerin, tüm düşlerin. O öpücük için yapacaksın hayatının kavgasını, o öpücük için yiyeceksin hayatının dayağını.

Kabak çekirdeği verecek sana rakamların veremediği mutluluğu.

El yazısıyla yazılmış eğri büğrü bir mektup olacak en değerli kâğıdın; hep yanında taşıdığın, atmaya kıyamadığın.

İki harekette giyiniverecek, iki harekette soyunuvereceksin. Kısacık olacak uyanman ve yola çıkman arasında geçen süre; kısacık olacak, sıcacık kollara dolanman ve yolculuklara çıkman arasında geçen süre.

Kendin bile anlayabileceksin yazdıklarını; bakışların bile anlatabilecek kendini.

Beklentilerin de basit olacak. Kaf Dağı'nın önünde bekleyecek mutluluklar. Bir ıslıkta bulabileceksin en uzun dostluk romanını; ya da bir damla gözyaşı yaşatacak sana en ucuz aşk romanını.

Pankreasının sağlığına dua edeceksin kapatırken gözlerini. Zafer işareti yapacaksın tuvaletten çıkarken.

Bir kaşarlı tost olacak aradığın nasıl oturacağını bilemediğin sofrada; parmakların olacak en kıymetli çatalın. Yine, aynı parmaklar çözecek en karmaşık denklemleri. İskender'in kılıcı duracak avukat rehberinin yanında.

Bir filarmoni orkestrası veremeyecek sana kontrplak bir gitarda, doğru basılmış bir "fa diyez"in mutluluğunu.

Makyajın ilk "a" sına kadar bilmen yetecek. Temizlik kokacak en pahalı parfümün.

"Bilmiyorum" diyebileceksin bilmediğinde ve çok normal olacak onu da bilmeyişin. Tek dereden su getirmen yetecek, bir "istemiyorum" diyebilmeye.

Ne durduğu farketmeyecek abanın altında.

Saatin, sadece saati gösterecek; Telefonunu sadece telefon etmek için kullanacaksın. Küçük bir not defteri olacak bilgini en hızlı sayan.

Basit yaşayacaksın, basit. Sanki yaşamın bir gün sona erecekmiş gibi basit…

Yaşamak şakaya gelmez, büyük bir ciddiyetle yaşayacaksın, bir sincap gibi mesela, yani, yaşamanın dışında ve ötesinde hiçbir şey beklemeden, yani bütün işin gücün yaşamak olacak

NAZIM HİKMET RAN

Yaşadıklarımdan Öğrendiğim Birşey Var Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var: Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne Denize saatlerce bakabilir, bir kuşa, bir çocuğa Yaşamak yeryüzünde, onunla karışmaktır Kopmaz kökler salmaktır oraya Kucakladın mı sımsıkı kucaklayacaksın arkadaşını Kavgaya tüm kaslarınla, gövdenle, tutkunla gireceksin Ve uzandın mı bir kez sımsıcak kumlara Bir kum tanesi gibi, bir yaprak gibi, bir taş gibi dinleneceksin İnsan bütün güzel müzikleri dinlemeli alabildiğine Hem de tüm benliği seslerle, ezgilerle dolarcasına İnsan balıklama dalmalı içine hayatın Bir kayadan zümrüt bir denize dalarcasına Uzak ülkeler çekmeli seni, tanımadığın insanlar Bütün kitapları okumak, bütün hayatları tanımak arzusuyla yanmalısın Değişmemelisin hiç bir şeyle bir bardak su içmenin mutluluğunu Fakat ne kadar sevinç varsa yaşamak özlemiyle dolmalısın Ve kederi de yaşamalısın, namusluca, bütün benliğinle Çünkü acılar da, sevinçler gibi olgunlaştırır insanı Kanın karışmalı hayatın büyük dolaşımına Dolaşmalı damarlarında hayatın sonsuz taze kanı Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var: Yaşadın mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara, göğe,bütün evrene karışırcasına Çünkü ömür dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana  Ataol Behramoğlu 

Her Şey Sende Gizli

Yerin seni çektiği kadar ağırsın, Kanatların çırpındığı kadar hafif.. Kalbinin attığı kadar canlısın, Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç… Sevdiklerin kadar iyisin, Nefret ettiklerin kadar kötü.. Ne renk olursa olsun kaşın gözün, Karşındakinin gördüğüdür rengin.. Yaşadıklarını kar sayma: Yaşadığın kadar yakınsın sonuna; ne kadar yaşarsan yaşa, Sevdiğin kadardır ömrün.. Gülebildiğin kadar mutlusun. Üzülme bil ki ağladığın kadar güleceksin Sakın bitti sanma her şeyi, Sevdiğin kadar sevileceksin. Güneşin doğuşundadır doğanın sana verdiği değer Ve karşındakine değer verdiğin kadar inansın. Bir gün yalan söyleyeceksen eğer; Bırak karşındaki sana güvendiği kadar inansın. Ay ışığındadır sevgiliye duyulan hasret, Ve sevgiline hasret kaldığın kadar ona yakınsın. Unutma yağmurun yağdığı kadar ıslaksın, Güneşin seni ısıttığı kadar sıcak. Kendini yalnız hissetiğin kadar yalnızsın Ve güçlü hissettiğin kadar güçlü. Kendini güzel hissettiğin kadar güzelsin.. İşte budur hayat! İşte budur yaşamak, Bunu hatırladığın kadar yaşarsın Bunu unuttuğunda aldığın her nefes kadar üşürsün Ve karşındakini unuttuğun kadar çabuk unutulursun Çiçek sulandığı kadar güzeldir, Kuşlar ötebildiği kadar sevimli, Bebek ağladığı kadar bebektir. Ve herşeyi öğrendiğin kadar bilirsin bunu da öğren, Sevdiğin kadar sevilirsin… 

Can Yücel