NETDOM computername srvizmir.ceyhuncamli.com /add:srvankara.ceyhuncamli.com

Yukarıdaki komutu kullanarak Domain Controllerımızın ismini değiştirdikten sonra  DNS kaydını gerçekleştirmek için;

NETDOM computername srvizmir.ceyhuncamli.com /makeprimary:srvankara.ceyhuncamli.com

İşlemi başarıyla gerçekleştirdikten sonra serverı yeniden başlatıp aşağıdaki komutu çalıştıralım.

NETDOM computername srvankara.ceyhuncamli.com /remove:srvizmir.ceyhuncamli.com

"The security database on the server does not have a computer account for this workstation trust relationship."

Bu sorunu iki şekilde düzeltebiliriz.

Birincisi SCONFIG kullanarak

İkincisi NETDOM kullanarak

Sconfig kullanarak bu sorunu gidermek Netdom kullanarak bu işlemi yapmaya oranla daha kolaydır. Sconfig.cmd komutunu çalıştırdıktan sonra 1'e basıp enter diyoruz.

Makineyi domainden çıkartmak için w (Workgroup) seçeneğini kullanıyoruz.

Makineyi domainden çıkartmak için yetkili bir kullanıcı adı ve parola girdikten sonra enter diyoruz.

İşte bu olmadı. Makineyi domainden çıkaramadığımıza dair bir hata alıyoruz.

Madem Sconfig ile bu işlemi gerçekleştirirken bir ahta aldık o zaman aynı işlemi NETDOM kullanarak gerçekleştirelim.

netdom /remove %computername% /domain:ceyhun.local /userd:administrator /passwordd:************ 

Bu sefer de "No mapping between account names and security IDs was done." hatasını aldık. O zaman kullandığımız komutu yeniden düzenleyelim ve yeniden deneyelim.

netdom /remove %computername% /domain:ceyhun.local /userd:ceyhun\administrator /passwordd:************

Hata halen devam ediyor. Bunun sebebi Active Directory'de bilgisayarımız için tanımlı bir hesap olmayabilir. Öncelikle Active Directory Users and Computers konsolunu inceleyelim.

 Bingo. Bilgisayarımız için tanımlı bir hesap olmadığı için hata aldığımızı doğrulamış olduk. O zaman hemen bir bilgisayar hesabı olşuturalım.

Oluşturacağımız bilgisayar hesabının adınının Serevr Core makinemizin ismiyle aynı olduğundan emin olmalıyız.

 Şimdi sconfig ile aynı işlemi deneyelim ve makinemizin domainden çıktığını görelim.

 Server Core makinemizi yeniden başlattıktan sonra Active Directory Users and Computers konsolunda Win2008-CORE isimli Windows Server 2008 r2 kurulu makinemin disabloe konumda olduğunu görebiliyorum.

Yukarıda kullanmış olduğumuz NETDOM komutlarını da kullanrak bu işlemi başarıyla gerçekleştirebilirsiniz. Umarım yararlı olmuştur.

1. Yöntem:

Öncelikle kullanmakta olduğumuz ayarları görüntülemek için;

cscript scregedit.wsf /AU /v   

  Otomatik Güncelleştirmeleri aktifleştirmek için; 

cscript scregedit.wsf /AU 4

 Otomatik Güncelleştirmeleri devre dışı bırakmak için;

cscript scregedit.wsf /AU 1

2. Yöntem – Script Kullanarak Güncelleştirmeleri Yükleme

Script ile güncelleştirme işlemlerini düzenlemek gözünüzü korkutmasın çünkü technet üzerinde bu işi yapabileceğiniz script düzenlemeleri yer alıyor.

Benim örneğimde kullancağım scriptin adresi : http://msdn.microsoft.com/en-us/library/aa387102%28VS.85%29.aspx

Set updateSession = CreateObject("Microsoft.Update.Session")
Set updateSearcher = updateSession.CreateupdateSearcher()

 WScript.Echo "Searching for updates…" & vbCRLF

Set searchResult = _
updateSearcher.Search("IsInstalled=0 and Type='Software'")

WScript.Echo "List of applicable items on the machine:"

For I = 0 To searchResult.Updates.Count-1
Set update = searchResult.Updates.Item(I)
WScript.Echo I + 1 & "> " & update.Title
Next

If searchResult.Updates.Count = 0 Then
WScript.Echo "There are no applicable updates."
WScript.Quit
End If

WScript.Echo vbCRLF & "Creating collection of updates to download:"

Set updatesToDownload = CreateObject("Microsoft.Update.UpdateColl")

For I = 0 to searchResult.Updates.Count-1
Set update = searchResult.Updates.Item(I)
WScript.Echo I + 1 & "> adding: " & update.Title
updatesToDownload.Add(update)
Next

WScript.Echo vbCRLF & "Downloading updates…"

Set downloader = updateSession.CreateUpdateDownloader()
downloader.Updates = updatesToDownload
downloader.Download()

WScript.Echo  vbCRLF & "List of downloaded updates:"

For I = 0 To searchResult.Updates.Count-1
Set update = searchResult.Updates.Item(I)
If update.IsDownloaded Then
WScript.Echo I + 1 & "> " & update.Title
End If
Next

Set updatesToInstall = CreateObject("Microsoft.Update.UpdateColl")

WScript.Echo  vbCRLF & _
"Creating collection of downloaded updates to install:"

For I = 0 To searchResult.Updates.Count-1
set update = searchResult.Updates.Item(I)
If update.IsDownloaded = true Then
WScript.Echo I + 1 & "> adding:  " & update.Title
updatesToInstall.Add(update)
End If
Next

WScript.Echo  vbCRLF & "Would you like to install updates now? (Y/N)"
strInput = WScript.StdIn.Readline
WScript.Echo

If (strInput = "N" or strInput = "n") Then
WScript.Quit
ElseIf (strInput = "Y" or strInput = "y") Then
WScript.Echo "Installing updates…"
Set installer = updateSession.CreateUpdateInstaller()
installer.Updates = updatesToInstall
Set installationResult = installer.Install()

'Output results of install
WScript.Echo "Installation Result: " & _
installationResult.ResultCode
WScript.Echo "Reboot Required: " & _
installationResult.RebootRequired & vbCRLF
WScript.Echo "Listing of updates installed " & _
"and individual installation results:"

For I = 0 to updatesToInstall.Count – 1
WScript.Echo I + 1 & "> " & _
updatesToInstall.Item(i).Title & _
": " & installationResult.GetUpdateResult(i).ResultCode
Next
End If

Yukarıda bulunan kodları bir txt editörüne kopyalayıp WUA_SearchDownloadInstall.vbs adıyla kaydettikten sonra

cscript WUA_SearchDownloadInstall.vbs komutunu çalıştırarak güncelleştirmeleri yükleyebiliriz.

3. Yöntem – SCONFIG Kullanarak Güncelleştirmeleri Yüklemek

Windows Server 2008 R2 Core ile gelen yeni bir araç olan sconfig.cmd'yi kullanarak da güncelleştirme işlemleri ile ilgili düzenlemeleri gerçekleştirebiliriz.

sconfig.cmd'yi çalıştırdıktan sonra gelen ekranda 5'e basarak otomatik güncelleştirmelerle ilgili ayarları seçeceğimiz parametreleri görüyoruz.

Otomatik güncelleştirmeleri etkinleştirmek için a yazarak enter'a basıyoruz.

Güncelleştirmelerin durumunu kontrol etmek ve var olan güncelleştirmeleri yüklemek için 6 yazıp enter diyoruz.

Önerilen (Recommend) ya da bütün (All) updateleri yükleme seçeneklerinden istediğimizi seçerek güncelleştirmeleri aratıyoruz.

Yaptığımız seçim doğrultusunda güncelleştirmeler sistemimize yükleniyor.

Windows Server 2008 R2 üzerinde güncelleştirmeleri yüklemek için seçeneklerimiz bunlarla da sınırlı değil.

İsterseniz http://ctxadmtools.musumeci.com.ar/VisualCore2008/VisualCore11_Beta2_Refresh.html adresindeki

3rd party aracı kullanarak da güncelleştirmelerle ilgili düzenlemeleri yapabilirsiniz. Umarım yararlı olmuştur.

Windows Server 2008 ve sonraki Windows sürümlerine sahip olan kullanıcılar Telnet'i kullanmak istediklerinde aşağıdaki gibi bir uyarı ile karşılaştılar.
 

Bu uyarıyı alan kullanıcıların birçoğu hemen forumlara bu uyarının sebebini ve telnet'i niye kullanamadığını sormaya başladı.

Oysa yapılması gereken işlem oldukça basitti. Windows Server 2008 kullananlar Server Manager konsolunu açtıktan sonra Add Features bölümünü kullanarak Telnet Client yazılımını yükleyebilirler.

Karşımıza gelen ekranda Telnet Client seçeneğini seçip Next diyerek yükleme işlemini gerçekleştiriyoruz.

Yükleme tamamlandığında Telnet Client yazılımını kullanmaya başlayabiliriz.

Bu işlemi komut satırından gerçekleştirmek isterseniz;

servermanagercmd -i Telnet-Client komutunu kullanabilirsiniz.

Bu işlemi Server sürümlerinde değil de Client işletim sistemlerinde gerçekleştirmek istersek;

(Örneği Vista üzerinde gerçekleştireceğim çünkü yükleme işlemi Windows 7 üzerinde de aynı)

Control Panel'i açıyoruz ve Program and Features'ı seçtikten sonra karşımıza gelen ekranda Turn Windows Features on or off seçeneğini tıklıyoruz.

Turn Windows features on or off penceresinde Telnet Client seçeneğini işaretledikten sonra Ok diyerek Telnet Client'ın kurulmasını sağlıyoruz.

Telnet ile kullanabileceğiniz komutların listesini görüntülemek için ? parametresini kullanabilirsiniz. Umarım yararlı olmuştur.

Çalıştığım şirkette Windows Server işletim sistemlerinin tamamını R2'ye yükseltince bu özelliği kullanmak ve sunucular üzerinde gerçekleştireceğim işlemleri tek bir noktadan gerçekleştirmek istedim ve öncelikle Remote Disk Management özelliğini server manager konsolundan aktif hale getirdim. Fakat bağlantı sağlamaya çalışırken

The RPC server is unavailable

hatasını aldım.

Bunun sonucunda google ve technet'te yaptığım araştırmalar sonucunda elde ettiğim ve sorunun çözülmesini sağlayan, fakat sorunun çözümü için gerekli adımların birarada bulunduğu bir döküman olmadığını gördüğüm için böyle bir makale hazırlama gereği duydum.

Windows Server 2008 R2 üzerinde uzaktan disk yönetme işlemini gerçekleştirmek için yapmamız gereken işlemler aşağıdaki gibidir;

Hedef Sunucu üzerinde

Uzaktan disk yönetimini yapacağımız server üzerinde Virtual Disk Servisini başlangıçta otomatik olarak çalışacak şekilde yapılandırmamız gerekiyor. Bunun için komut satırından;

sc config vds start= auto komutunu ve ardından da

net start vds komutunu çalıştırıyoruz.

İsteyenler grafik arabirimden de bu işlemi gerçekleştirebilirler.

 Bu işlemden sonra remote-volume-management'a firewall'dan izin vermek için;

netsh advfirewall firewall set rule group="Remote Volume Management" new enable=yes

Bu uygulamayı da Windows Firewall with Advanced Security konsolundan da gerçekleştirebiliriz.

Yukarıda oluşturduğumuz firewall kuralını her iki makinede de oluşturmamız gerekiyor. İncelediğim birçok döküman bu kuralın yalnızca hedef makinede tanımlanması gerektiğini anlatıyordu. Oysa her iki makinede bu kuralı oluşturmadan Remote Disk Management işlemini gerçekleştiremiyoruz.

Her iki sunucu üzerinde firewall kuralını oluşturduktan sonra Uzaktan yönetim işlemini ger.ekleştireceğimiz sunucuda Server Manager konsolunu açıyoruz ve Server Manager sekmesi üzerinde sağ tıklayıp Connect to Another Computer seçeneğini seçiyoruz.

 Gelen ekranda bağlanmak ve disk yönetimini gerçekleştirmek istediğimiz makinenin ismini yazarak bağlantıyı gerçekleştiriyoruz.

 Ve bağlantımızı başarıyla gerçekleştirmiş olduk.

Umarım yararlı olmuştur.

Yeni bir OU yaratmak için Active Directory Users and Computers konsolu kullanılır. Aşağıdaki adımlar izlenir:

1. Start/Administrative Tools/Active Directory Users and Computers
2. OU’nun yaratılacağı yer seçilir (bir domain ya da başka bir OU olabilir) ve sağ tıklanır. New seçeneği ve ardından Organizational Unit seçilir.
3. New Object-Organizational Unit iletişim kutusunun Name kısmına yeni OU’nun adı yazılır ve OK tıklanır.

!!! İstenen nesneler drag-and-drop (fare ile sürüklenerek) ile OU’lar arasında taşınabilir.

Nesneleri Gizlemek İçin OU Yaratmak

Bir OU’nun görülebilmesi için Read iznine gerek vardır. Buradan, belli kullanıcılara belli OU’lar üzerinde izin vererek ya da vermeyerek görülmesini/gizlenmesi sağlanır.

Active Directory Users and Computers konsolu ve OU’nun Security sekmesi kullanılarak nesneleri gizlemek üzere bir OU yaratmak için aşağıdaki adımlar izlenmelidir;

1. Nesneleri içine gizleyeceğiniz bir OU yaratın
2. OU üzerinde sağ tıklayın ve Properties iletişim kutusunu açın ve Security sekmesini seçin.
3. OU üzerinde yer alan tüm izinleri kaldırın ve Advanced’i tıklayın.
4. OU’nun Advanced Security Settings iletişim kutusunda Allow Inheritable Permissions From The Parent To Propagate To This Object And All Child Objects kutucuğundaki işareti kaldırın.
5. Security mesaj kutusunda Remove’u ve ardından OK’i tıklayın.
6. Security sekmesinde OU üzerinde tam kontrol sağlayacak grupları belirleyin ve o gruplara Full Control iznini verin.
7. Read iznine sahip olacak grupları belirleyin.
8. OK’i tıklayın ve Properties iletişim kutusunu kapatın.

OU içerisinde gizlemek istediğiniz nesneleri OU’ya taşıyın.

Yönetimi Delege Etmek

OU’nun içindeki nesneler üzerindeki yönetimsel kontrol bir kullanıcıya (yöneticiye) devredilebilir. Bu işleme delege etmek denir. Bir OU üzerindeki yönetimsel kontrolün delege edilmesi için OU ve içindeki nesneler için kullanıcılara ya da gruplara izinler verilir.

Çok sayıda OU’nun yönetilmesinde organizasyon hiyerarşisine bağlı olarak yönetim yerel bir yöneticiye delege edilir. Bu işlem için MMC (Microsoft Management Console) içinde yer alan Delegation of Control sihirbazı kullanılır. 

Delegasyonu Gerçekleştirmek

Delegasyon işlemini gerçekleştirmek için Administrative Tools menüsünden Active Directory Users and Computers aracı kullanılır.

1. Administrator olarak oturum açın.
2. Domain Controller bilgisayar üzerinde Start/Administrative Tools/Active Directory Users And Computers
3. Yönetimi delege edilecek OU seçilir ve sağ tıklanır.
4. Delegate Control seçilir.
5. Delegation of Control Wizard ekranında delege edilecek görevler seçilir.

Bu görevler şunlardır:

·         Create, delete and manage user account (Kullanıcı hesaplarını yaratmak, silmek ve yönetmek)

·         Reset passwords on user accounts

·         Read all user information

·         Create, delete and manage groups

·         Modify the membership of a group

·         Manage Group Policy links

Ayrıca özel custom task seçeneği seçilerek özel işlemler için yetkilendirme yapılır. Bununla birlikte custom task seçeneği create ve delete seçeneklerine sahiptir.

OU Yöneticisine Konsol Hazırlamak

Domain yöneticisi, OU yönetimini devredeceği kullanıcıya yetkileri buradan seçer. Bu standart görevlerin dışında; verilecek görevler özel olarak tasarlanacaksa "Create a custom task to delegate" seçeneği seçilir.

Kullanıcı yetkilendirmelerini (kullanıcı yaratmak, şifre düzenlemek, vb) yapmak için Active Directory Users and Computers gibi yönetim araçlarına ihtiyaç vardır. Bu araçlar da normal olarak Domain Admins grubu olan kullanıcılar tarafında kullanılır. Bu durumda; bizim OU'yu yönetmesi için yetkilendirdiğimiz (delegasyon) bir kullanıcı nasıl olacak da Active Directory Users and Computers aracını kullanarak bir kullanıcı kaydı yaratacak ya da değişiklikler yapacak? Bu kullanıcı için yönetim arabiriminin (MMC konsolu) yaratılması gerekir.

OU yöneticisine konsol hazırlamak:

1. Start menüsünden Run’ı tıklayın.

2. MMC yazarak konsol ekranını başlatın.

3. Console menüsünden Add/Remove Snap-in tıklayın ve Active Directory Users and Computers’ı seçin.

4. Active Directory Users and Computers içinde konsol yaratacağınız OU’yu seçin ve sağ tıklayarak New Window from Here’ı seçin.

Konsolun Kaydedilmesi

Konsol, User mode seçeneklerinden “limited access, single window” seçilerek Save edilir. Ancak konsolun paylaşılmış bir klasöre konulması gerekir. Böylece network üzerinden bu klasöre Read izni ile erişebilen kullanıcılar bu konsolu kullanabilirler.

Böylece OU'lar ile ilgili makalelerimizin sonuna geldik. Umarım yararlı olmuştur.

 OU’lar domain içinde yer alır. Bilgisayarları, yazıcıları, kullanıcıları ve grupları içermek için yaratılırlar. OU’lar içinde de OU’lar yaratılabilir. Bu anlamda OU tasarımı hiyerarşiktir. Örneğin Satış adı bir OU içinde Perakende ve Toptan satış olmak üzere iki OU yaratılabilir.

OU tasarımında değişik yaklaşımlar olabilir. Ancak en yaygın olanı OU'ların yapısal olarak şirketin organizasyon yapısıyla örtüşmesidir. Tipik olarak da şirketin departmanları birer OU olarak tasarlanır.

 OU'ların en önemli özelliği OU içindeki nesnelerin yönetiminin delege edilmesidir. Delegasyon bir OU’nun içindeki nesnelerin yönetimi için bir kullanıcıyı görevlendirmek anlamına gelir.

 Neden OU’ya gereksinim duyulur?

Bazen bir domain çok büyük olabilir ve yönetim bakımından zorluklar yaratabilir. Örneğin bir grup kullanıcının yedek almasını sağlamak gerekirse onları Backup Operators grubuna alabiliriz. Ancak bu kullanıcılardan bazıları yalnızca istanbul bölgesinin yedeklerini almak üzere organize edilecekse, bu durum istanbul bölgesinin bir OU olarak tasarlanması anlamına gelebilir. Böylece bir kullanıcıya yalnızca o OU üzerinde belli işlemleri yapması için yetki verilir.

 Onun dışında genellikle şirket bölümleri (departmanları) için (Izmir, Pazarlama, Muhasebe, Depo vb) OU’lar tasarlanır. Bu amaçla belli bir grup nesne için kısıtlamalar uygulanır ya da güvenlik ayarları yapılır. OU tasarımı domain içindeki çok sayıda nesnenin bir tür sınıflama içine girmesini sağlar. Bu anlamda nesneler gizlenmiş olur. 

OU'lar genellikle kuruluşun organizasyon yapısına uygun biçimde tasarlanır. Bu da şirketin departmanları ve yerleşim merkezleri anlamına gelir.

 Tasarım yaklaşımları:

• Yerleşim (Lokasyon)
• Organizasyon
• Fonksiyon
• Nesne Türü (bilgisayar, yazıcı, user, vb.)
• Kombinasyon (bunların bileşimi)

Bu yaklaşımlar birlikte ve sırasıyla da yapılabilir:

• Önce yer, ardından organizasyon
• Önce organizasyon, ardından yer

Organizasyon yaklaşımı, şirketin organizasyon şemasına dayalı olarak yapılır. Yerleşim yaklaşımı ise OU tasarımının coğrafik yerleşime göre yapılmasıdır. Örneğin şirketin İstanbul, Ankara, İzmir şubeleri için ayrı ayrı OU tasarlanır. Yere göre OU tasarımı şirketin yeniden örgütlenmesini (reorganizasyon) kolaylaştırır.

Fonksiyona göre OU tasarımı küçük şirketler için ideal olabilir. Örneğin bir grup çalışan ya da bilgisayarlar bir OU içinde toplanır. Bu tasarım da reorganizasyondan etkilenilmez.

Nesne türüne göre yapılan tasarımda yönetilecek nesnelerin türüne göre gruplama yapılır. Örneğin kullanıcılar, bilgisayarlar ve kaynaklar ayrı birer OU olarak gruplanırlar.

 Bir sonraki makalede OU yaratma işleminin nasıl yapılacağını ve yönetimin nasıl delege edileceğini anlatacağım. İyi çalışmalar.

Exchange Server 2007 SP3 ile birlikte Client Access Server rolü üzerine Password Reset Tool diye yeni bir özellik eklendi. Bu özellikle Internet Information Servis 7'nin şifresinin kullanım süresi dolan kullanıcıları algılayarak, şifre değişikliği için yenibir sayfaya yönlendirme yapmasını sağlar. Fakat bu özellik default olarak disable geliyor ve bu özelliği aktifleştirmek istersek registry'de küçük bir ayar yapmamız gerekiyor.

CAS Server üzerinde administrator yetkilerine sahip bir kullanıcı ile logon olduktan sonra;

Registry'de : HLKM\SYSTEM\CurrentControlSet\Services\MSExchange OWA altında aşağıdaki kaydı oluşturuyoruz.

Value name: ChangeExpiredPasswordEnabled

Value type: REG_DWORD

Value data: 1

Ve son olarak IISRESET /NOFORCE komutu ile IIS'i yeniden başlatıyoruz.

The error was: "DNS name does not exist."
(error code 0x0000232B RCODE_NAME_ERROR)

The query was for the SRV record for _ldap._tcp.dc._msdcs.deneme.local

Common causes of this error include the following:

- The DNS SRV records required to locate a domain controller for the domain are not registered in DNS. These records are registered with a DNS server automatically when a domain controller is added to a domain. They are updated by the domain controller at set intervals. This computer is configured to use DNS servers with following IP addresses:

192.168.1.1
192.168.1.2

- One or more of the following zones do not include delegation to its child zone:

deneme.local
local

. (the root zone)

DNS'de bir makineyi domain'e dahil ederken ya da additional kurmaya çalışırken yukarıdaki hatayı alıyorsanız ;

DNS zone'larının yedeğini aldıktan sonra zone'ları sil ve zone'ları yeniden oluşturun. Daha sonra netdiag /fix komutu ile onarma işlemini gerçekleştirin ve sonrasında netlogon servisini restart edin.

Bu arada netdiag komutunu çalıştırmak için dc üzerinde support tools'un yüklü olması gerekmektedir.

$NICs = Get-WMIObject Win32_NetworkAdapterConfiguration `
| where{$_.IPEnabled -eq "TRUE"}
Foreach($NIC in $NICs) {
$NIC.EnableStatic("192.168.1.1", "255.255.255.0")
$NIC.SetGateways("192.168.1.100")
$DNSServers = "192.168.1.100","192.168.1.101"
$NIC.SetDNSServerSearchOrder($DNSServers)
# FC IP
$NIC.SetDynamicDNSRegistration("TRUE")

}

Microsoft'tan her zaman Windows.sürümünüz için en yeni hizmet paketlerini yüklemelisiniz. Bunları Windows Update üzerinden karşıdan yükleyebilir ve kurabilirsiniz.

• Windows XP 'de Windows Update aracını kullanma hakkında daha fazla bilgi için bkz. Otomatik olarak güncel kalın.

• Windows Vista 'da Windows Update aracını kullanma hakkında daha fazla bilgi için bkz. Windows güncelleştirmelerini yükleme.

• Windows 7 'de Windows Update aracını kullanma hakkında daha fazla bilgi için bkz. Windows güncelleştirmelerini yükleme.

Microsoft’un yeni sunucu işletim sistemi Windows Server 2008 R2, 22 Ekim tarihinde yayınlandı. Kullanıcı bilgisayarları işletim sistemi versiyonu olarak Windows 7 ile uyumlu çalışabilen bu yeni işletim sistemi, Microsoft tarafından yayınlanan ilk sadece-64-bit çalışan işletim sistemi olarak yayınlandı. Bu yeni versiyonla beraber IIS 7.5 da yayınlanmış oldu. Şimdi Windows Server 2008 R2 ile birlikte gelen bazı önemli güvenlik özelliklerini konu bazında inceleyelim.

Sanallaştırma

Operasyonel güç ve güç tüketimini azaltmak amacıyla sunulan sanallaştırma teknolojisinde Windows Server 2008 R2 ile birlikte gelen yeni güvenlik özelliklerinden başlayalım. Tek başına kullanıldığında Hyper-V ile sunucu sanallaştırması gerçekleştirilirken, Virtual Desktop Infrastructure (VDI) ile beraber kullanıldığında hem sunucu hem istemci bilgisayar sanallaştırması gerçekleştirilebilmekte.

Uzak bağlantı servisinin RemoteApp’siyle sağlanan Presentation Virtualization teknolojisiyle de proseslerin I/O ve grafiklerden izole edilmesi ve bir uygulamanın bir lokasyondan çalıştırılıp başka bir lokasyondan kontrol edilmesi mümkün. Bu yeni işletim sistemiyle sanal datacenter’lar için güvenliğin en önemli parametrelerinden olan sürekliliğin arttırılması ve iyileştirilmesi planlanmış. Windows Server 2008 R2 ile birlikte gelen Hyper-V’deki geliştirilmiş Live Migration özelliğiyle, herhangi bir hizmetin çalışması kesilmeksizin sanal bir makinayı başka bir sanal makinaya aktarmak mümkün.

Kimlik Yönetimi

Windows Server 2008 R2 işletim sistemiyle kimlik yönetimi anlamında Active Directory Domain Services (ADDS) ve Active Directory Federated Services (ADFS) sunucu rollerinde önemli iyileştirmeler yapılmıştır. Bu yeni versiyonla beraber yeni bir forest functional level da tanımlanmış olup pek çok yeni özellik bu yeni functional level’ın olmasını zorunlu tutmaktadır.

Bunun yanı sıra aktif dizin sunucu rollerini tam anlamıyla yönetebilmek amacıyla PowerShell komutları geliştirilmiştir. Ayrıca aktif dizin sunucu rollerini izleme ve yönetebilme amacıyla System Center Manager 2007 Management Pack güncellenmiştir.

Güncellenmiş R2 forest functional level kullanımıyla beraber, silinmiş objelerin geri dönüşümünü sağlamak amacıyla geri dönüşüm kutusu özelliği gelmiştir. Böylece aktif dizinden bir obje yanlışlıkla silindiğinde geri dönüşüm kutusunu kullanarak bu objeyi geri yüklemek artık mümkün.

Artık etki alanına dahil edilecek bilgisayarların, ağa bağlı olmadan etki alanına dahil edilmeleri de offline domain join özelliği sayesinde mümkün. Böylece etki alanına dahil etme işi tamamen otomatize olacak. Domain adminlerin sadece bir XML dosyası hazırlamaları yeterli.

Servis hesaplarıyla ilgili Windows Server 2008 R2 işletim sisteminin getirdiği yenilik olarak şu söylenebilir: Herhangi bir servis hesabının şifresi değiştiğinde, managed servide account özelliği otomatik olarak o servis hesabını kullanan tüm servislerin şifrelerini güncelliyor.

Federated etki alanlarında kimlik doğrulaması yapan hesaplar için kimlik doğrulama politikalarını inşa edebilen ve ADFS’nin içerdiği yeni bir özellik olan authentication assurance ile akıllı kartlar gibi gelişmiş kimlik doğrulama senaryoları kurmak mümkün.

Web

Windows Server 2008 R2 işletim sistemiyle beraber IIS 7.5 versiyonu da yayınlandı. Artık Windows PowerShell Provider for IIS kullanarak IIS ile ilgili yönetimsel görevleri ve IIS konfigürasyonu yapmak mümkün.

IIS 7.5 ile yeni gelen Configuration Logging özelliği ile gelişmiş IIS değişiklikleri ve uygulama konfigürasyonu denetimi yapmak, böylece test ve üretim ortamındaki konfigürasyon değişikliklerini izleyebilmek mümkün kılınıyor. Bu özellik sayesinde hem okuma hem yazmaları, logon girişimlerini ve dosya oluşturma işlemlerini loglayabilmek mümkün.

Her IIS 7.5 application pool’u artık tek ve daha az haklara sahip kimliklerle çalışacak. Bu özellik sayesinde de uygulamaların ve servislerin güvenlik özelliklerini sıkılaştırmak mümkün olacak.

Depolama

Windows Server 2008 R2 işletim sistemiyle beraber depolama çözümleriyle ilgili performans, süreklilik ve yönetilebilirlik açısından pek çok iyileştirme sunulmuştur. R2 sayesinde artık depolama ortamına daha az işlemci tüketimiyle ve wire speed ile (teorik olarak kablonun ya da diğer iletim ortamlarının sağladığı maksimum veri aktarım hızı) erişebilmek mümkün.  Ayrıca artık depolama alanınıza 32’ye kadar farklı yolu tanımlayıp yük dengelemesi politikaları ile depolama çözümünüzün performansını optimize edebiliyorsunuz.

Eğer sunucularınız ve depolama alanınız arasında birden fazla yol varsa ve eğer birincil yolun kullanılması başarısız oluyorsa, Windows Server 2008 R2 işletim sistemi alternatif bir yolu kullanabilir. Ayrıca yük dengeleme politikalarını konfigüre ederek failover priority de belirlenebiliyor.

Bunun yanı sıra R2, depolamayla ilgili konfigürasyon snapshotlarını alabilmenizi ve konfigürasyon değişikliğinde herhangi bir sorunla karşılaştığınızda mevcut snapshotlardan geri dönüş yapabilmenizi sağlıyor, böylece depolama sürekliliği anlamında önemli bir adım atmış oluyor.

Ayrıca bir diski hatalara karşı aramak için kullanılan ya da bilgisayarı düzgün kapatmadığımızda devreye giren Chkdsk’nin performansı, R2’de işletim sisteminin daha hızlı ayağa kalkmasını sağlayacak şekilde optimize edilmiş.

Windows 7 ile Beraber Kullanım

Windows Server 2008 R2 işletim sisteminin, Windows 7’yi kullanan istemci bilgisayarına özgü pek çok özelliği de bulunmakta. Sadece ve sadece Windows Server 2008 R2 ve Windows 7’nin beraber kullanılmasıyla gelen bazı güvenlik özelliklerini aşağıda sıralıyorum:

DirectAccess özelliği sayesinde basitleştirilmiş uzak bağlantı

Presentation Virtualization özelliğini kullanarak daha güvenli uzak bağlantı

BranchCache özelliği sayesinde uzak ofisler için iyileştirilmiş performans

Agile VPN özelliği sayesinde siteler arası daha yüksek hata toleranslı bağlantılar

Bitlocker To Go şifreleme özelliği sayesinde çıkarılabilir sürücüler için geliştirilmiş koruma

Offline Folders özelliği sayesinde mobil kullanıcılar için geliştirilmiş veri kaybı engellemesi

Bu konuda daha detaylı bilgi için Windows 7 İşletim Sistemi Güvenlik Özellikleri-1 isimli makaleme bakabilirsiniz.

Sonuç

Windows 7 işletim sistemiyle beraber gelen ve yalnızca R2 ile birlikte çalışabilen güvenlik özelliklerini de göz önünde bulundurarak, istemci ve sunucu olarak Windows işletim sistemleri kullanan askeri, kamu ya da özel tüm kurumların, ortamlarında bulunan sunucuları Windows Server 2008

 http://www.bilgiguvenligi.gov.tr/microsoft-guvenligi/windows-server-2008-r2-isletim-sistemi-guvenlik-ozellikleri.html

Tolga MATARACIOĞLU     

Active Directory snapshot ile backup dosyamızı Active Directory DS altında farklı bir porta mount edebilir ve LDAP aracılığıyla backup dosyasındaki verileri salt okunur olarak görüntüleyebiliriz.

AD Snaphot'ları korumak için tıpkı D.C'lerin backup'larını koruduğumuz gibi koruma önlemleri almalıyız. Örneğin; AD DS snapshotları şifreleyebilir ya da verileri yetkisiz erişimlere karşı koruduğumuz güvenlik önlemleri gibi önlemler alabiliriz.

AD snapshotlarını kullanabileceğimiz birkaç senaryodan bahsedecek olursak; Örneğin AD yer alan bir nesnenin özellikleri kullanıcılardan birisi tarafından değiştirildi ve daha sonra kullanıcı eski özelliklere geri dönmesi gerektiğini belirtti. Böyle bir durumda varsa AD snapshot'ı farklı bir porta mount ederek değişen nesnenin eski özelliklerini kazanmasını sağlayabiliriz. Ayrıca silinen nesnelerin kurtarılması işlemini de benzer şekilde gerçekleştirebiliriz.

AD snaphotları mount edildiğinde varolan nesnelerin türlerini ve onlarla ilgili diğer bilgileri de görüntülemenizi sağlar. Ancak çalışan veritabanına nesneleri kopyalamanıza ve taşımanıza izin vermez. Kopyalamak ya da taşımak istediğiniz nesneleri manuel olarak export etmeniz ve sonra da çalışan veritabanına import etmeniz gerekir.

İlk etapta snapshot oluşturma, mount etme, export ve import işlemleri kafa karıştırıcı görünebilir. Kullandıkça hiç de zor olmadığını göreceksiniz. Active Directory Snapshot Oluşturma Active Directory snapshot oluşturmak için NTDSUTIL komutunu kullanmanız gerekir. Windows Server 2008 üzerinde AD DS ve AD LDS rollleri yüklü ise NTDSUTIL komutunu çalıştırıyoruz.

Bu işlemleri otomatikleştirerek Active Directory snapshot almayı kolaylaştırabiliriz. Bu işlemi nasıl yapacağımızı başka bir makalede anlatacağım.

Active Directory Snapshot Nasıl Mount Edilir?

Snapshot’a bağlanabilmek için öncelikle snapshot’ı mount etmeliyiz. Active Directory snapshot mount etmek için aşağıdaki işlemleri eksiksiz bir şekilde yerine getirelim. Komut satırını (cmd) Run as Administrator diyerek Admin yetkisi ile açıyoruz.

Active Directory snapshot'ına bağlanmak için DSAMAIN komutunu kulanmamız gerekiyor. DSAMAIN Windows Server 2008 ile gelen bir komuttur.Eğer Active Directory Domain Service ya da Active Directory Lightweight Directory Service rolü server'da yüklü ise DSAMAIN komutunu kullanabiliriz.

DSAMAIN'i kullandıktan sonra Active Directory snapshot'ına bağlanmak için, Active Directory Users and Computers, LDP.exe, ADSIEDIT.msc gibi GUI arabirimine sahip araçları kullanabiliriz. Ayrıca snapshot'a bağlandıktan sonra veritabanındaki verileri export etmek için LDIFDE yada CSVDE gibi araçları da kullanabiliriz.

DSAMAIN kullanarak snapshot'ın içerdiği verilere bağlandığımızda;

·         Veriler üzerindeki tüm izinler snapshot üzerinde de geçerlidir.

·         Varsayım olarak, Domain Admins ya da Enterprise Admins grubunun üyeleri snapshotları görüntüleme iznine sahiptir.

DSAMAIN komutunu kullanabilmek için NTDS.dit dosyasının tam yolunu bilmemiz gerekir. NTDS.dit dosyasının yolunu görüntülemek ya da kopyalamak için;

Windows Explorer'ı açın ve NTDS.dit dosyasının bulunduğu yere kadar ilerleyin. Dosya adı ve uzantısıyla birlikte dosyanın yolunu kopyalayın.

Active Directory snapshot'ını unmount ettikten sonra silmezsek güvenlik açısından riskli bir durum oluşturacağımızı unutmuyoruz.

Sonrasında DSAMAIN komutuna LDAP istekleri için bir port tanımlamak zorundayız. Burada önemli nokta kullanımda olmayan bir portu kullanmamız gerektiğidir. Ben bu örnekte 10389 nolu portu kullanacağım. DSAMAIN için atayacağım porttan sonraki 4 port LDAP, LDAP/SSL, GC, GC/SSL portlarından oluşacaktır. İstediğiniz takdirde her servis için farklı bir port tanımlayabilirsiniz.

• LDAP: 10389

• LDAP/SSL: 10390

• GC: 10391

• GC/SSL: 10392

Active Directory Snapshot’ına bağlanmak için aşağıdaki adımları takip edin;

Windows Server 2008 D.C üzerinde Domain Admins yetkisine sahip bir kullanıcı ile logon olun. Komut satırını “Run as Administrator” ile açın ve aşağıdaki komutu girin.

Active Directory Snapshot Bağlantısını Kesme (Disconnect)

AD Snapshot bağlantısını kesmek için tek yapmamız gereken CTRL+C tuş kombinasyonunu kullanmak. Bunun sonucunda aşağıdaki gibi bir çıktı ile karşılaşıyoruz.

Active Directory Snapshot Unmount

Ve yapmamız gereken son adımla yani snapshot unmount işlemi ile devam ediyoruz. Windows Server 2008 D.C üzerinde Domain Admins yetkisine sahip bir kullanıcı ile logon olun. Komut satırını “Run as Administrator” ile açın ve aşağıdaki komutları sırasıyla girin.

Active Directory Snapshot’ın Silinmesi

Active Direcotry Snapshotlarını silmek için komut satırında sırayla aşağıdaki komutları giriyoruz.

Ve böylece Active Directory Snapshot alınması, mount edilmesi, unmount edilmesi ve silinmesi gibi işlemleri anlattığımız makalenin sonuna geldik. Umarım yararlı olmuştur. Başka bir makalede görüşmek üzere.

 

TS RemoteApp neden kullanılır?

 Karşımıza çıkan ekranı next diyerek geçiyoruz.

 Karşımıza bilgisayarımızda kurulu olan programların bir listesi geliyor. Bu listeden RemoteApp programları listesine eklenecek olanları seçiyoruz. 

Seçtiğimiz ayarları gözden geçiriyoruz. Eğer  düzeltmek istediğimiz bir yapılandırma varsa geri dönüp düzenleyebilir ya da finish diyerek yapılandırmamızı  tamamlayabiliriz.

Terminal Serverımızı kurduktan ve RemoteApp yapılandırmamızı tamamladıktan sonra explorer'a Terminal Server'ımızın adı sunucu/ts  yada ip adresi 192.168.1.200/ts yazıp enter diyoruz.

 Terminal Server erişimine izin verdiğimiz bir kullanıcı adı ve parola ile oturum açıyoruz.

 Ve karşımıza gelen progamlardan kullanmak istediğimizi  tıklayarak programın çalışmasını sağlıyoruz. Ben burada örnek olarak Word'ü çalıştırdım.

 Bu makalemde Terminal Server RemoteApp uygulamasının nasıl gerçekleştirileceğini anlatmaya çalıştım. Umarım yararlı olmuştur. Bir sonraki makalemde RemoteApp ile Windows Installer paketlerinin oluşturulmasına değineceğiz.

 Soldaki konsol ağacına baktığınızda ortalarda reports konteynırının olduğunu görürsünüz. Eğer bu konteynırı genişletirseniz çeşitli data collector setlerine karşılık gelen alt konteynırları görürüsünüz. Alt konteynırlar data collector setlerin üretmiş olduğu raporları içerirler. Örneğin solda sistem performansı kutucuğunun altında yeni yaratılmış ve kaydedilmiş iki farklı raporu görebilirsiniz. Onun üstüne tıklayarak raporu görüntüleyebilirsiniz.

Reliability and Perfomance Monitor konusundaki makale serimizin sonuna geldik. Umarım hekese faydalı olur. Başka makalelerde görüşmek üzere.

Herhangi bir data collector set’i seçtiğinizde, Windows o data collector seti oluşturan elemanları listeleyecektir. Yukarıdaki şekile baktığınızda,o data collector seti oluşturan elemanlardan sadece birisinin performans counter olduğunu farketmişsinizdir. Geri kalanlar trace yada Configuration olarak sınıflandırılmıştır.  İlerleyen bölümlerde Trace ve Configuration’dan bahsedeceğim.

Gördüğünüz gibi data collector set’ler hangi performans counter’larını kullanılması gerektiğini Windows’a söylerler ve sizin seçmenize gerek kalmaz. Tabi ki siz yine de elde ettiğiniz değerleri yorumlamayı bilmelisiniz. Data Collector setleri bu yorumlama sürecinde size yardımcı olacaktır. Bu konuyla ilgili 4. ve son makalemde ise Data Collector Set’i nasıl yorumlayacağınızı anlatacağım.